Na een donkere periode lacht het leven volleybalster Bloem van Lier (18) weer toe: ‘Ik verklaarde mezelf voor gek’

Bloem van Lier was bijna een jaar aan het ‘kloten’ met een enkelblessure, maar de volleybalster van Friso Sneek hoopt deze zomer op een plekje in de EK-selectie. Het 18-jarige talent is een echte comeback kid, want drie jaar geleden belandde ze in een diep dal en staken zelfs suïcidale gevoelens de kop op. Na een periode vol schaamte opende ze haar hart.

Bloem van Lier in actie. Foto: Lieuwe Bosch

Van Lier zag in 2016 haar tante Quinta Steenbergen (41) van het scherm spatten. Haar tweede moeder, zoals ze de volleybalster noemt, speelde met het Nederlandse team op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Hoewel de vrouwen de troostfinale verloren, was het zaadje bij Van Lier geplant. ‘Dat wil ik ook’, dacht ze.

Giftige cocktail

En zo kwam ze als meisje van negen terecht bij de Alkmaarse club Alvoco. Ze ontwikkelde zich razendsnel – gevalletje de appel valt niet ver van de boom – en maakte de overstap naar volleybalvereniging Dinto. De club promoveerde mede dankzij Van Lier naar de Superdivisie, het hoogste amateurniveau in Nederland. Via die weg maakte ze de professionele stap naar de Eredivisie, terwijl ze tegelijkertijd ook nog aan beachvolleybal deed én op Papendal trainde.

Achteraf gezien bleek die combinatie een giftige cocktail, blikt ze terug. “Ik was toen 15 en moest steeds tussen die drie plekken reizen. Op een gegeven moment gaf m’n lichaam aan dat het te veel werd. Ik voelde me gewoon echt niet lekker, mentaal en fysiek niet. Dat hield ik toen voor mezelf. Ik moest het allemaal zelf doen en ik dacht dat ik me aanstelde.”

‘Ik ging veel te ver’

Alle nieuwe indrukken, de grote stap naar Dinto en het vele reizen werden Van Lier te veel. Daarnaast zat ze gewoon nog op school en wilde ze een sociaal leven leiden, net als haar leeftijdgenoten. “Ik kreeg allemaal klachten die ik eerst niet kon plaatsen. Het leek op een out-of-body experience. Dat voelt alsof je vanuit de derde persoon op je leven kijkt. Alsof je continue in een droom leeft, maar weet dat het geen droom is. Ik verklaarde mezelf eerst voor gek, maar ik ging gewoon veel te ver.”

De volleybalster kreeg last van angst en depressieve gevoelens - klachten die vaker bij vrouwelijke sporters voorkomen - en bleef ondertussen doortrainen. Ze durfde amper meer naar buiten en kreeg te maken met negatieve en zelfs suïcidale gedachten. Van Lier zat in de ‘ontkenningsfase’ en wilde absoluut niet dat anderen wat aan haar merkten. Ze zette stug door. Want stilstaan? Daar bereik je de Spelen niet mee, hield ze in haar achterhoofd.

Bloem van Lier bij het Nederlandse team. Foto: Nick Evers

Alles kwam naar buiten

Volgens haar wordt er weinig over mentale gezondheid gesproken, terwijl juist regelmatige gesprekken, screening en het opbouwen van vertrouwen het stigma rond het vragen om hulp kan wegnemen. “Uiteindelijk kon ik mijn hart luchten bij een teamgenootje, want haar viel op dat ik steeds stiller begon te worden. Het ligt vooral bij jezelf, maar ik denk ook dat het belangrijk is dat anderen signalen herkennen.”

Op het EK in Servië was er geen houden meer aan en stortte de 1.85 meter lange volleybalster mentaal helemaal in. “Toen ben ik open geweest naar mijn trainers en heb ik het hele toernooi uit zelfbescherming bij mijn vrouwelijke coach moeten slapen. Ik vertelde het m’n ouders en zocht hulp. Ik wilde gewoon een gelukkig leven hebben.”

Open over mentale klachten

Via de psycholoog werd ze langzaam weer de oude Bloem, die zoveel plezier uit het spelletje haalde. Ze werkte hard aan zichzelf en kroop uit dat diepe dal. Zo’n jaar kreeg ze hulp om van die nare gedachten af te komen. “Toen ik de out-of-body experience moest uitleggen, dacht ik: ‘ze verklaren me straks voor gek en dan moet ik naar een tehuis’”, vertelt ze lachend. Een combinatie van ADHD, te veel nieuwe indrukken en het opstapelen van alle negativiteit, bleek voor een groot deel de oorzaak van de giftige cocktail.

Toen ze afgelopen zomer naar Friso Sneek verkaste en door haar enkel ging, merkte de hoekspeelster opnieuw dat topsport keihard is. “Ik had op een training last van m’n enkel, maar gaf te laat aan dat ik eigenlijk moest stoppen. De druk om door te gaan is er natuurlijk en ik wilde graag laten zien wat ik kan. Voor prestaties is een harde cultuur goed, maar als het over mentale gezondheid gaat moet je ook weten wanneer je een stap terug moet doen. Je wordt daar beter en sterker van en in mijn geval ook een stuk positiever.”

Na de heftige periode durft Van Lier open te zijn over haar mentale welzijn en vertelt ze zonder schaamte waar ze mee zit. “Het is belangrijk om te blijven praten. Zowel fysiek als mentaal moet je goed voor jezelf zorgen.” Nu het Eredivisie-seizoen erop zit, zet ze haar zinnen op het EK volleybal. Een plekje in de selectie moet haar dichter bij dat éne doel brengen: haar tante opvolgen op de Zomerspelen.

---

Denk jij aan zelfdoding? Bel 24/7 gratis en anoniem met 113 of chat op 113.nl.

---